دانلود مقالات علوم پزشکی

تحریک پوستی: اثر آن در تسکین درد در بیماران همودیالیزی 

Cutaneous Stimulation: its Effect on pain Relieving among
Hemodialysis Patients

چکیده

کنترل درد در حوزه تمام متخصصان سلامت به ویژه پرستاران می باشد و بخش مهمی از مراقبت جامع پرستاری است. تلاش پرستاری باید برای ارزیابی و مدیریت درد حاد با ورود سوزن در فیستول شریانی در بیماران تحت همودیالیز انجام شود. هدف: این مطالعه به منظور بررسی اثر تحریک پوستی بر تسکین درد در محل تزریق فیستول شریانی در بیماران همودیالیزی انجام شد. محل پژوهش: پژوهش در واحد همودیالیز در بیمارستان دانشگاه منوفیا[1] و بیمارستان آموزشی شبین ال کوم[2] انجام شد. نمونه: یک نمونه تصادفی از چهل بیمار همودیالیزی در بیمارستان آموزشی شبین ال کوم و بیست بیمار همودیالیزی بیمارستان دانشگاه منوفیا که فیستول شریانی داشتند. ابزارها: سه ابزار برای جمع آوری اطلاعات استفاده شد. ابزار 1: پرسشنامه مصاحبه برای ارزیابی داده های اجتماعی-جمعیتی و پزشکی. ابزار 2: مقیاس درد ابی[3] برای ارزیابی رفتار درد عینی. ابزار 3:  مقیاس درد عددی 0-10 برای ارزیابی درد ذهنی. نتایج: نشان داد که 55.8٪ نمونه مورد مطالعه، نمره درد عینی متعادل قبل از استفاده از تحریک پوستی داشتند، در حالی که پس از استفاده 67.3٪ آن ها درد خفیف عینی در طول معاینه دوم و 65.4٪ در طول معاینه سوم بدون درد بودند. همچنین درد ذهنی در میان نمونه مورد مطالعه قبل از استفاده از تحریک پوستی یا متوسط ​​یا شدید بود، در حالی که پس از استفاده، 46.2٪ آن ها درد ذهنی در طول معاینه دوم داشتند و 51.9٪ در طول معاینه سوم بدون درد بودند. نتیجه گیری: تحریک پوستی در کاهش نمرات درد عینی و ذهنی تزریق فیستول شریانی در بیماران همودیالیز مؤثر است. توصیه ها: تحریک پوستی باید به طور معمول برای مدیریت درد مرتبط با تزریق فیستول شریانی در بیماران تحت همودیالیز انجام شود.

کلید واژه ها: اثر، تحریک پوستی، درد و همودیالیز.

[1] Menoufia

[2] Shebin El- Kom

[3] Abbey

مقاله مروری

آموزش پرستاری به صورت پیشرفته: چالش ها و استراتژی ها

برنامه های آموزش پرستاری با سختی های قابل توجهی رو به رو هستند، چرا که برای آماده سازی تعداد کافی پرستار پیشرفته جهت تحقق چشم انداز کمک به طراحی یک سیستم بهداشتی بهبود یافته مطابق با آنچه که توسط موسسه پزشکی «آینده پرستاری» در ایالت متحده توصیف شده، تلاش می کنند. این مقاله چالش های خاصی را توصیف می کند و استراتژی هایی برای بهبود آموزش پرستاری بالینی به صورت پیشرفته فراهم می کند تا اطمینان حاصل شود که تعداد APRNs های در دسترس برای کار، در مراکز عملی و تحقیقاتی به اندازه کافی است. بهترین شیوه ها از طریق بررسی ادبیات کلاسیک و معاصر پرستاری بدست می آید. استراتژی ها شامل همکاری فشرده حرفه ای و بازنگری اساسی برنامه های درسی مانند افزایش استفاده از شبیه سازی و خدمات شغلی داخلی و بین المللی است. آموزش دهندگان پرستاری باید با همه ذینفعان برای شکل گیری تغییری موثر و پایدار همکاری کنند.

Review Article
Advanced Practice Nursing Education: Challenges and Strategies

Nursing education programs may face significant difficulty as they struggle to prepare sufficient numbers of advanced practice
registered nurses to fulfill the vision of helping to design an improved US healthcare system as described in the Institute of
Medicine’s “Future of nursing” report. This paper describes specific challenges and provides strategies to improve advanced practice
nursing clinical education in order to ensure that a sufficient number of APRNs are available to work in educational, practice,
and research settings. Best practices are identified through a review of classic and current nursing literature. Strategies include
intensive interprofessional collaborations and radical curriculum revisions such as increased use of simulation and domestic and
international service work. Nurse educators must work with all stakeholders to create effective and lasting change.

انگیزه و ابقاء کارکنان بهداشتی در کشورهای در حال توسعه: یک بررسی سیستماتیک

چکیده

سابقه و هدف : یک محدودیت کلیدی برای دستیابی به  MDGs فقدان نیروی کار به درستی آموزش دیده و با انگیزه است . از دست دادن کارکنان بالینی در کشورهای کم درآمد و با درآمد متوسط ​​، برای سیستم های مراقبت های بهداشتی شکننده فعلی، فلج کننده است. حفظ کارکنان بهداشتی برای عملکرد نظام سلامت بسیار مهم است و یک مشکل مهم یافتن بهترین روش برای ایجاد انگیزه و حفظ سلامت کارکنان است. نویسندگان یک مطالعه مروری نظام مند جهت تحکیم شواهد موجود در مورد تاثیر مشوق های مالی و غیرمالی بر انگیزه و ابقاء کارکنان را به عهده گرفتند.

Motivation and retention of health workers in developing countries:
a systematic review

Background: A key constraint to achieving the MDGs is the absence of a properly trained and
motivated workforce. Loss of clinical staff from low and middle-income countries is crippling
already fragile health care systems. Health worker retention is critical for health system
performance and a key problem is how best to motivate and retain health workers. The authors
undertook a systematic review to consolidate existing evidence on the impact of financial and nonfinancial
incentives on motivation and retention.

اندازه گیری فعالیت فیزیکی در طول دوران بارداری

خلاصه

پیش زمینه: اخیرا مقدار کمی اطلاعات درباره الگوهای فعالیت فیزیکی بر بارداری به وسیله تخمین های اولیه ای به دست آمده است. افزایش میزان چاقی و اهمیت فعالیت فیزیکی در دوران بارداری مشخص شده است. ما رابطه بین فعالیت فیزیکی ذهنی و جسمی را با استفاده از ایزارهای در دسترس و به کمک محققان بالیمنی در زمینه تاثیر فعالیت فیزیکی در دوران بارداری را بررسی کرده ایم.

روش ها: 48 زن باردار در دوره بارداری 26 تا 28 هفتگی مورد بررسی قرار گرفتند. رشد سنج کودک Yamax و شتاب سنج Actigraph برای مدت 5 الی 7 روز در شرایط زندگی آزاد قرار گرفتند تا بعد از آن بتوان پرسش نامه مربوط به فعالیت فیزیکی بین المللی یا IPAQ را کامل کرد. IPAQ و تخمین های مربوط به رشد سنج کوکدک با داده های مربوط به سرعت سنج دقیق ارزیابی و مقایسه شدند.

نتایج: از 48 زن مورد مطالعه، 30 زن به طور کامل مورد مطالعه قرار گرفتند (متوسط سن 7/4+- 6/33) که متوسط BMI آن ها 1/5+-2/31 کیلوگرم بر متر مربع بود و 18 مورد دیگر در این زمینه بررسی نشدند. شتاب سنج و رشد سنج کودک به طور مشخص برای تعیین مراحل روزانه تصحیح شده بودند  و دارای سازش مطلق خوبی با خطای سیستماتیک کم بودند (متوسط اختلاف: ). شتاب سنج و تخمین های IPAQ از مقادیر متابولیکی اندازه گیری شده کل، کم و متوسط معادل با دقیقه/روز به طور مشخصی تصحیح نشدند و دارای توافق مطلق کمی بودند.

بحث: در مقایسه با شتاب سنج ، رشد سنج کودک یک سری تخمین های قابل قبول تری از فعالیت فیزیکی را در دوران بارداری ارائه کرده است، اگر چه اندازه گیری IPQA با دقت کمتری در این مرحله صورت گرفته است. اندازه گسیری مربوط به مطالعه آینده در زمینه فعالیت در دوران بارداری باید به صورت بهینه بر روی هدف اندازه گیری فعالیت فیزیکی متمرکز گردد.

پیش زمینه

فعالیت فیزیکی منظم یک نقش اساسی در سلامت و موثر بودن مرتبط با کاهش خطر چاقی، فشار خون بالا، دیابت و بینماری های قلبی و عروقی یا DVD و شرایط مختلف دیگر مربوط به سلامتی بازی می کند. مزیت های دیگر مربوط به فعالیت فیزیکی منظم در زمینه های مختلف به کار برده می شود مانند در دوران بارداری که می تواند دارای اثرات احساسی خوب بر فرد باردار و به علاوه اثرات سلامتی مانند کاهش خطر دیابت شیرین در دوران بارداری و افزایش وزن مادر در طول این دوران باشد. فعالیت در طول دوران بارداری همچنین دارای اثرات مثبت بر روی جنین با طول عمر بیش از هشت هفته دارد که شامل بهبود یافتن پاسخ تنشی در رحم و کاهش خطر چاقیدر دوران کودکی می شود.

برخلاف مزیت های بالقوه مربوط به سلامتی اطلاعات با دقت کم و محدود شده ای در زمینه الگوهای فعالیت فیزیکی در طول دوران بارداری وجود دارد. مطالعه اپیدمیولوژی قبلی پیشنهاد کرد که بیشتر زنان (50 الی 60 درصد) درفعالیت های فیزیکی در طول دوران بارداری مشارکت نمی کنند. به هر حال این تخمین ها براساس اندازه گیری های خامی است که موجود نمی باشند و ممکن است مستعد خطا باشد. مطالعات خاص و محدود شده ای مرتبط با بارداری وجود دارد که در آن ها فعالیت فیزیکی با کمک رشد سنج یا شتاب سنج مورد ارزیابی و اجرا قرار گرفته است.

در جمعیت های غیر باردار استاندارد طلایی اندازه گیری انرژی مصرفی مربوط به زندگی آزاد با استفاده از آب نشانه گذاری شده مضاعف (DLW) صورت می گیرد که می تواند برای تخمین فعالیت مرتبط با انرژی مصرفی نیز به کار برود. به هر حال DLW گران می باشد و نیاز به صرف زمان و نیازمند ابزارهایی می باشد که به صورت کلی برای تخمین فعالیت فیزیکی در جمعیت مورد مطالعه مورد استفاده قرار می گیرد. شتاب سنج یک ابزاری است که هم جامع تر و هم در دسترس تر در مقایسه با روش استاندارد طلایی DLW در زنان غیر باردار است. هزینه، پیچیدگی و متخصصان مورد نیاز برای استفاده از روش DLW مشخص می شود که شتاب سنج  در این زمینه ممکن است در جامعه تنظیم شده برای مطالعه در دسترس تر باشد. علاوه بر شمارش مراحل اندازه گیری شتاب سنج مدت زمان، تناوب زمانی و شدت فعالیت را اندازه گیری می کند و بنابراین اطلاعات دقیقی را برای فعالیت فیزیکی در شرایط زندگی آزاد فراهم می سازد.

ذهن گرایی یا اندازه گیری های خود بازخوانی شده شامل فعالیت های فیزیکی است که در آن پرسش نامه ای به مقادیر وسیع در مطالعات اپیدمیولوژی مورد استفاده قرار می گیرد که ساده و کم هزینه می باشد. پرسش نامه فعالیت فیزیکی بین المللی یا IPAQ یک پرسش نامه استاندارد است که به مقدار وسیعی مورد استفاده قرار می گیرد. IPAQ اخیرا همراه با شتاب سنج Actigraph برای تخمین فعالیت فیزیکی در جمعیت زنان غیر باردار استفاده شده است. در مطالعه موجود یک هم بستگی مناسب بین IPAQ و شتاب سنج گزارش شده است. به هر حال هیچ ارزشیابی مطلقی بین اندازه گیری های صورت گرفته وجود ندارد. در بارداری اخیر مرتبط با مطالعات IPAQ هیچ دقت مشخصی در این زمینه وجود ندارد. مطالعات اولیه صورت گرفته به صورت پرسش نامه ای از زنان باردار نشان از کم بودن فعالیت هایی مانند از قدم زدن بود. قدم زدن یک فعال رایج می باشد، به هر حال دقت فراخوانی به دشواری با فعالیت ساختاری یا نیرومند قابل مقایسه است. وزن سنج ها یک ابزار اندازه گیری می باشد که به مقدار زیادی مورد قبول واقع شده است. و می تواند تمام مراحل و فواصل موجود در بین روش منطقی برای فعالیت فیزیکی را در بین جمعیت های غیر باردار تخمین بزند. اگر چه وزن سنج ها در بارداری به کار برده می شوند اما نگرانی هایی نیز درباره تغییرات شکل بدن در دوران بارداری نیز وجود دارد. بنابراین نقش وزن سنج ها در دوران بارداری نامشخص باقی می ماند. با دقت نامشخص مربوط به بیشتر ابزارها در بارداری، یک نیاز برای ارزیابی کردن این ها در مقایسه با روش های جامع دیگر شامل سرعت سنج ها و ارزابی های بهینه فعالیت فیزیکی در طول دوران بارداری وجود دارد.

در این مجموعه هدف ما ارزیابی کردن روابط بین شتاب سنج ها و IPAQ و وزن سنج ها برای اندازه گیری ابزارهای مورد استفاده در بارداری می باشد. از آن جایی که سه ماهه دوم بارداری بیشترین دوره استراحت در طول این دوره است  ما زنان بین 26 تا 28 هفته بارداری را مورد مطالعه قرار داده ایم.